Olimpiada

Anna_Kaworek

Dnia 09. 02. 2017 roku w Jarosławiu – Opactwo SS. Benedyktynek odbyła się XVII Regionalna Olimpiada Wiedzy o Wielkich Polakach (tym razem poświęcona Służebnicy Bożej Matce Annie Kaworek, Współzałożycielce Zgromadzenia Sióstr św. Michała Archanioła). Był to etap na poziomie Archipreziteratu Jarosławskiego. Wśród 57 uczestników była trójka uczniów Gimnazjum w Muninie – laureaci etapu szkolnego: Wiktoria Duda z II klasy (miejsce 17); Kamil Gwóźdź z klasy III (miejsce 8) i Karolina Sieczka z klasy II (miejsce 4). Nasza parafianka, Karolina Sieczka, w gronie 5. najwyżej ocenionych osób, awansowała do etapu diecezjalnego, który odbędzie się 12. 05. 2017 roku w Miejscu Piastowym.

kaworek-118x180

Ofiarowanie Pańskie

Czterdziestego dnia po Bożym Narodzeniu Kościół obchodzi Święto Ofiarowania Pańskiego, zwane dawniej świętem Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny, a w tradycji polskiej świętem Matki Bożej Gromnicznej.

ofiarowanie

Ofiarowanie Pana Jezusa w Świątyni Jerozolimskiej było ważnym wydarzeniem w życiu Świętej Rodziny. Św. Łukasz Ewangelista napisał: Gdy zaś nadszedł dzień poddania ich, zgodnie z Prawem Mojżeszowym oczyszczeniu, zanieśli Go do Jerozolimy, aby był ofiarowany Panu, według tego, co jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. Mieli również złożyć ofiarę zgodnie z tym, co jest powiedziane w Prawie Pańskim: parę synogarlic lub dwa gołąbki (Łk 2,22-24). Jest to jedno z najstarszych świąt kościelnych. W Jerozolimie Święto Ofiarowania Pańskiego obchodzone było już w IV w., o czym świadczą zapiski Egerii – ówczesnej hiszpańskiej pątniczki, która podjęła się trudu pielgrzymowania do Ziemi Świętej, a wprowadził je papież Gelazy I (zm. 496 r.). Zamyka ono cykl świąt Bożego Narodzenia. Po Święcie Ofiarowania w kościołach rozbiera się żłóbki (szopki), a w domach choinki, przestaje się śpiewać kolędy, kończy się też okres wizyt duszpasterskich w domach.


gromnica

Drugiego lutego przynosi się do kościołów do poświęcenia świece woskowe, które następnie niesie się w procesji. Są one symbolem człowieczeństwa Syna Bożego, a także symbolem wiary, nadziei i miłości, z jakimi chrześcijanin powinien podążać za Chrystusem. Świece te nazywane są gromnicami i od nich też pochodzi potoczna nazwa święta – Matki Boskiej Gromnicznej. Z kolei nazwa świecy związana jest z przypisywaną jej mocą odwracania gromów. Powszechne przekonanie o mocy ochronnej gromnicy związane było z wiarą w patronat i opiekę Matki Bożej jako pośredniczki między ludźmi a Bogiem, zdolnej do wyjednywania łask. Aby sobie zapewnić stałą opiekę Najświętszej Marii Panny, gromnicę umieszczano w domach zwykle nad łóżkiem. Zapalano ją też przy konających.


W święto Ofiarowania Pańskiego Kościół obchodzi też Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. Dzień ten ustanowił papież Jan Paweł II w 1997 r. Ustanawiając ten dzień, zwrócił On uwagę, że ofiarowanie Syna Bożego, którego symbolem jest przyniesienie Go do świątyni, jest wzorem dla wszystkich, którzy poświęcają swe życie Bogu.

sdzzk

Wizyta duszpasterska

images

Wizyta duszpasterska

w parafii Munina

A.D. 2017

 

Ks. Proboszcz:

Sobota (07. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulic: Świętej Królowej Jadwigi; Ogrodowej, Leśnej i Zielonej;

 Poniedziałek (09. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulic: Pogodnej i Kwiatowej;

 Wtorek (10. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulic: Spacerowej i Słonecznej;

Środa (11. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulic: Dębowej i Wspólnej;

Czwartek (12. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulic: Jasnej i Przyjaznej (na Przyjaznej tylko numery nieparzyste);

Piątek (13. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Przyjaznej (tylko numery parzyste);

Sobota (14. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Kolejowej (numery 1 do 75 – numery nieparzyste);

Poniedziałek (16. 01. 2017 r.) – mieszkańcy bloków przy ulicy Kolejowej oraz mieszkańcy ulicy Morawskiej;

Wtorek (17. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Kolejowej (numery 2 do 50 – numery parzyste);

Środa (18. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Kolejowej numery 52 do 106 – numery parzyste);

Czwartek (19. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Długiej, Różanej oraz z aglomeracji Jarosławskiej mieszkańcy domów z ulic: 3 Maja i Zbożowej;

 Piątek (20. 01. 2017 r.) – mieszkańcy bloków przy ulicy Zbożowej 5 i 9a w Jarosławiu.

 

Ksiądz Wikariusz:

Sobota (07. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy 3-go Maja w Muninie (numery 64 do 152 – numery tylko parzyste – po stronie kościoła);

Poniedziałek (09. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulic: Wodnej (2 i 4); oraz 3-go Maja w Muninie (do numeru 49 –  parzyste i nieparzyste – po stronie plebani);

Wtorek (10. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy 3-go Maja w Muninie (numery 51 do 105 – numery parzyste i nieparzyste tylko po stronie plebani);

Środa (11. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy 3-go Maja w Muninie (numery 107 do 185 – numery tylko nieparzyste – po stronie plebani);

 Czwartek (12. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Południowej (numery 1 do 65numery tylko nieparzyste);

Piątek (13. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Południowej (numery 2 do 84 – numery tylko parzyste);

Sobota (14. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Południowej (pozostałe numery parzyste i nieparzyste);

Poniedziałek (16. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Jarosławskiej;

Wtorek (17. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Wąskiej;

Środa (18. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Krótkiej;

Czwartek (19. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Wrzosowej;

 Piątek (20. 01. 2017 r.) – mieszkańcy ulicy Szkolnej i Sportowej.

Od poniedziałku do piątku

kolęda rozpoczyna się od godziny 15.00

W soboty od godziny 09.00

Nowy Rok bieży…

swieta_rodzina_kicz_an_big

Na progu Nowego Roku wita nas Maryja, Święta Boża Rodzicielka, wraz z Dzieciątkiem Jezus oraz świętym Józefem. Pragnie każdemu z nas błogosławić słowami Pisma św.: Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem. Największym błogosławieństwem dla nas jest fakt, że Bóg zesłał Syna swego przez Matkę Najświętszą, która stała się zarazem Matką Kościoła Chrys­tusowego, naszą Matką. Dlatego stając w bramie Nowego Roku kierujemy do Niej gorącą prośbę o opiekę na każdy dzień:

Mario, proszę spraw,
Aby życie mi nie było obojętne.
Abym zawsze kochał to, co piękne,
Pozostawił ciepły ślad na czyjejś ręce.

 

Z modlitewną pamięcią, ks. Janusz Trojnar – proboszcz

Bóg się rodzi!

boze-narodzenie-wierzenia

Podnieś rękę, Boże Dziecię
Błogosław ojczyznę miłą
W dobrych radach, w dobrym bycie
Wspieraj jej siłę Swą siłą
Dom nasz i majętność całą
I wszystkie wioski z miastami
A Słowo Ciałem się stało
I mieszkało między nami…

…Błogosław naszej Parafii i naszym Rodzinom.

Każdej i każdemu z nas.

W sposób szczególny miej w opiece samotnych, chorych i cierpiących.


Od tego roku w naszej szopce mamy figurę Pana Jezusa, przywiezioną z pielgrzymki do Ziemi Świętej. Umieszczona jest ona w żłóbku wykonanym z betlejemskiego drzewa oliwkowego, przy którym znajdują się relikwie – okruch skały z Betlejem.

Okres Adwentu

gify-swiece-na-adwentSłowo „adwent” pochodzi z języka łacińskiego „adventus”, które oznacza przyjście. Dla starożytnych rzymian słowo to, oznaczało oficjalny przyjazd cezara. Dla chrześcijan to radosny czas przygotowania na przyjście Pana. Oczekiwanie na przyjście Chrystusa musi rodzić radość. Dlatego też Adwent jest nie tyle czasem pokuty, ile raczej czasem pobożnego i radosnego oczekiwania. Opuszczenie hymnu „Gloria” nie jest wyrazem pokuty, jak w Wielkim Poście, lecz znakiem czekania na nowe zabrzmienie hymnu anielskiego, śpiewanego w noc narodzenia Jezusa (Łk 2, 14).

Adwent w Kościele katolickim to okres poprzedzający Boże Narodzenie, liczący od 23 do 28 dni. Trwa on pomiędzy czwartą niedzielą przed Bożym Narodzeniem, a 24 grudnia (łącznie obejmuje zatem 4 niedziele). W 2016 roku Adwent rozpoczyna się 27 listopada.

Czterotygodniowy czas Adwentu obfituje w zwyczaje i symbole. Jest podobny do całego ludzkiego życia, które jest oczekiwaniem na pełne spotkanie z Bogiem. Najbardziej charakterystycznym zwyczajem adwentowym, zwłaszcza w Polsce, są Roraty. Nazwa „roraty” pochodzi od pierwszego słowa łacińskiej pieśni na wejście śpiewanej w okresie Adwentu – „Rorate coeli” (Niebiosa, spuśćcie rosę). Jest to Msza św. sprawowana ku czci Najświętszej Maryi Panny. Wierni wraz z Maryją czekają na wybawienie, jakie światu przyniosły narodziny Zbawiciela.

1_adwent

W niektórych miejscach na roratnich Mszach na początku w procesji z kruchty kościoła do ołtarza z lampionami w ręku idą dzieci. Mszę św. rozpoczyna się przy wyłączonych światłach, mrok świątyni rozpraszają jedynie świece i lampiony. Dopiero na śpiew „Chwała na wysokości Bogu” zapala się wszystkie światła w kościele. Uczestnictwo dzieci w Mszach roratnich wiąże się ze zwyczajem podejmowania różnych dobrych postanowień na czas Adwentu. Dzieci często zapisują te postanowienia na kartkach, składanych następnie przy ołtarzu. Mają one wyrażać wewnętrzne przygotowanie do Bożego Narodzenia i chęć przemiany życia.

Z Roratami związany jest zwyczaj zapalania specjalnej świecy ozdobionej mirtem, nazywanej roratką. Symbolizuje ona Maryję, która jako jutrzenka zapowiada przyjście pełnego światła – Chrystusa. Innym zwyczajem jest umieszczanie w kościele wieńca z czterema świecami oznaczającymi cztery niedziele Adwentu. Z upływem kolejnych tygodni podczas Rorat zapala się odpowiednią liczbę świec. Świece i lampiony tak często używane w liturgii adwentowej wyrażają czuwanie. Nawiązują one do ewangelicznych przypowieści m.in. o pannach mądrych i głupich. Światło jest też wyrazem radości z bliskiego już przyjścia Chrystusa.

W liturgii adwentowej obowiązuje fioletowy kolor szat liturgicznych. Jako barwa powstała ze zmieszania błękitu i czerwieni, które odpowiednio wyrażają to, co duchowe i to, co cielesne, fiolet oznacza walkę między duchem a ciałem. Zarazem połączenie błękitu i czerwieni symbolizuje dokonane przez Wcielenie Chrystusa zjednoczenie tego, co boskie i tego, co ludzkie. Wyjątkiem jest III niedziela Adwentu – tzw. Niedziela „Gaudete” (radujcie się). Obowiązuje w niej różowy kolor szat liturgicznych, który wyraża przewagę światła, a tym samym bliskość Bożego Narodzenia.

img896

Adwent dzieli się na dwa podokresy, z których każdy ma odrębne cechy, wyrażone w dwóch różnych prefacjach adwentowych: Pierwszy podokres Adwentu obejmuje czas od pierwszej niedzieli Adwentu do 16 grudnia, kiedy czytane są teksty biblijne, zapowiadające powtórne przyjście Zbawiciela na końcu świata i przygotowujące do spotkania z Chrystusem Sędzią. Dni powszednie w tym okresie przyjmują wszystkie obchody wyższe rangą (tzn. wspomnienia dowolne, obowiązkowe, święta i uroczystości); Drugi okres Adwentu, od 17 do 24 grudnia, to bezpośrednie przygotowanie do świąt Bożego Narodzenia. W tym okresie w dni powszednie można obchodzić jedynie święta i uroczystości.

Dawniej Adwent był czasem szczególnej aktywności różnych bractw. Przy kościołach istniały kapele rorantystów, które śpiewem i muzyką uświetniały celebracje, przez co przyciągały wiernych i upowszechniały zwyczaj Rorat. W XIX w. w Warszawie istniało również bractwo roratnie, które ze sprzedaży świec uzyskiwało fundusze na pomoc ludziom ubogim. Obecnie corocznie podobną akcję sprzedaży świec prowadzi pod hasłem katolicka Caritas. Od kilku lat w akcji Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom uczestniczą też organizacje charytatywne Kościołów prawosławnego i ewangelicko-augsburskiego. Pierwsze wzmianki nt. Adwentu, jako okresu przygotowania do świąt Bożego Narodzenia, pochodzą z IV w. W Rzymie zwyczaj ten znany był od VI w. i obejmował cztery tygodnie przed świętami. Przez pewien czas Adwent był okresem postu, co dalej jest zachowywane w liturgii wschodniej.

Każda pierwsza niedziela Adwentu stanowi również początek kościelnego roku liturgicznego, który tym razem obchodzony będzie pod hasłem: „Idźcie i głoście”.

idzcie-i-gloscie-vi-bane_4083

Ziarnko do ziarnka…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ziarnko do ziarnka…, a zbierze się miarka! No właśnie!

Ks. Edward Ryfa (pracujący na misjach) napisał, że w środę – 19. 10. 2016 r. – po Mszy świętej, która była odprawiona w intencji wszystkich ofiarodawców, została poświęcona studnia im. błogosławionego ks. Jana Balickiego w Ngara Kimlengar. Służy ona trzem wioskom, w tym jednej muzułmańskiej, przez co przyczynia się do zbliżenia i dobrej koabitacji obydwu społeczności.

Jest to już kolejna studnia, do powstania, której przyczyniła się także nasza Parafia, poprzez zbiórkę makulatury. Ostatnim razem zebraliśmy jej 1 300 kilogramów (zdjęcia w galerii).

Akt Przyjęcia

chmielowskiadam-1881-eccehomo

Akt przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana

Nieśmiertelny Królu Wieków, Panie Jezu Chryste, nasz Boże i Zbawicielu! W Roku Jubileuszowym 1050-lecia Chrztu Polski, w roku Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia, oto my, Polacy, stajemy przed Tobą [wraz ze swymi władzami duchownymi i świeckimi], by uznać Twoje Panowanie, poddać się Twemu Prawu, zawierzyć i poświęcić Tobie naszą Ojczyznę i cały Naród. Wyznajemy wobec nieba i ziemi, że Twego królowania nam potrzeba. Wyznajemy, że Ty jeden masz do nas święte i nigdy nie wygasłe prawa. Dlatego z pokorą chyląc swe czoła przed Tobą, Królem Wszechświata, uznajemy Twe Panowanie nad Polską i całym naszym Narodem, żyjącym w Ojczyźnie i w świecie.

Pragnąc uwielbić majestat Twej potęgi i chwały, z wielką wiarą i miłością wołamy: Króluj nam Chryste!

  • W naszych sercach – Króluj nam Chryste!
  • W naszych rodzinach – Króluj nam Chryste!
  • W naszych parafiach – Króluj nam Chryste!
  • W naszych szkołach i uczelniach – Króluj nam Chryste!
  • W środkach społecznej komunikacji – Króluj nam Chryste!
  • W naszych urzędach, miejscach pracy, służby i odpoczynku – Króluj nam Chryste!
  • W naszych miastach i wioskach – Króluj nam Chryste!
  • W całym Narodzie i Państwie Polskim – Króluj nam Chryste!

Błogosławimy Cię i dziękujemy Ci Panie Jezu Chryste:

  • Za niezgłębioną Miłość Twojego Najświętszego Serca ­– Chryste nasz Królu, dziękujemy!
  • Za łaskę chrztu świętego i przymierze z naszym Narodem zawarte przed wiekami – Chryste nasz Królu, dziękujemy!
  • Za macierzyńską i królewską obecność Maryi w naszych dziejach – Chryste nasz Królu, dziękujemy!
  • Za Twoje wielkie Miłosierdzie okazywane nam stale – Chryste nasz Królu, dziękujemy!
  • Za Twą wierność mimo naszych zdrad i słabości – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

Świadomi naszych win i zniewag zadanych Twemu Sercu przepraszamy za wszelkie nasze grzechy, a zwłaszcza za odwracanie się od wiary świętej, za brak miłości względem Ciebie i bliźnich. Przepraszamy Cię za narodowe grzechy społeczne, za wszelkie wady, nałogi i zniewolenia. Wyrzekamy się złego ducha i wszystkich jego spraw. Pokornie poddajemy się Twemu Panowaniu i Twemu Prawu. Zobowiązujemy się porządkować całe nasze życie osobiste, rodzinne i narodowe według Twego prawa:

  • Przyrzekamy bronić Twej świętej czci, głosić Twą królewską chwałę – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!
  • Przyrzekamy pełnić Twoją wolę i strzec prawości naszych sumień – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!
  • Przyrzekamy troszczyć się o świętość naszych rodzin i chrześcijańskie wychowanie dzieci – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!
  • Przyrzekamy budować Twoje królestwo i bronić go w naszym narodzie – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!
  • Przyrzekamy czynnie angażować się w życie Kościoła i strzec jego praw – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

Jedyny Władco państw, narodów i całego stworzenia, Królu królów i Panie panujących! Zawierzamy Ci Państwo Polskie i rządzących Polską. Spraw, aby wszystkie podmioty władzy sprawowały rządy sprawiedliwie i stanowiły prawa zgodne z Prawami Twoimi. Chryste Królu, z ufnością zawierzamy Twemu Miłosierdziu wszystko, co Polskę stanowi, a zwłaszcza tych członków Narodu, którzy nie podążają Twymi drogami. Obdarz ich swą łaską, oświeć mocą Ducha Świętego i wszystkich nas doprowadź do wiecznej jedności z Ojcem. W imię miłości bratniej zawierzamy Tobie wszystkie narody świata, a zwłaszcza te, które stały się sprawcami naszego polskiego krzyża. Spraw, by rozpoznały w Tobie swego prawowitego Pana i Króla i wykorzystały czas dany im przez Ojca na dobrowolne poddanie się Twojemu panowaniu.

Panie Jezu Chryste, Królu naszych serc, racz uczynić serca nasze na wzór Najświętszego Serca Twego. Niech Twój Święty Duch zstąpi i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi. Niech wspiera nas w realizacji zobowiązań płynących z tego narodowego aktu, chroni od zła i dokonuje naszego uświęcenia.

W Niepokalanym Sercu Maryi składamy nasze postanowienia i zobowiązania. Matczynej opiece Królowej Polski i wstawiennictwu świętych Patronów naszej Ojczyzny wszyscy się powierzamy.

Króluj nam Chryste! Króluj w naszej Ojczyźnie, króluj w każdym narodzie – na większą chwałę Przenajświętszej Trójcy i dla zbawienia ludzi. Spraw, aby naszą Ojczyznę i świat cały objęło Twe Królestwo: królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju. Oto Polska w 1050. rocznicę swego Chrztu uroczyście uznała królowanie Jezusa Chrystusa.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Wyjątkowy Dzień!

11listopada_narodowe_swieto_niepodleglosci

Dzień 11 listopada jest bardzo ważny dla historii naszego Kraju, ponieważ po latach niewoli Polska odzyskała suwerenność i mogła, jako niezależne państwo, samodzielnie decydować o losach swoich Obywateli. Wszystkim, głównie młodemu pokoleniu, Święto uświadamia, że życie w wolnej Polsce zawdzięczamy Tym, którzy walczyli o nią w I wojnie światowej i nie tylko! Ukazuje takie wartości, jak: patriotyzm, przynależność do Narodu Polskiego oraz poświęcenie podstawowej wartości, jaką jest życie.

teaserbox_2462025728

Ten szczególny dzień powinien być dla nas Polaków okazją do powiedzenia sobie: Jestem Polakiem i jestem z tego dumny, wzbudzać dumę i radość. Stać się czymś więcej, niż tylko kartką w kalendarzu, zabarwioną na inny kolor oraz dniem wolnym od pracy i nauki. Przypomniał nam o tym m.in. ks. Alosza, który gościł u nas w niedzielę – 06. listopada – a jego korzenie są polskie i sięgają tych, którzy zostali zesłani na ziemie obecnego Kazachstanu.

Listopadowe zamyślenia…

indeks


Największym pragnieniem człowieka jest być w pełni szczęśliwym. Takie jest także współczesne wołanie o szczęśliwe życie człowieka w małżeństwie, w rodzinie, w społeczeństwie. Warunkiem szczęśliwego życia jest życie w łasce Bożej, czyli w świętości. Przed ludzkością pokazują się nowe zagrożenia, szczególnie do ingerowania w tajemnicę życia ludzkiego. Nasze czasy z dużą dozą pustki, lęku, samozniszczenia, każą z większą ufnością szukać wspólnoty życia i miłości. Taką wspólnotą, w której dokonuje się zbawienie człowieka, jest Kościół. Pierwszym punktem wyjścia dla osiągnięcia świętości jest wszczepienie w Chrystusa, które dokonuje się w sakramencie chrztu.

W krótszym wyznaniu wiary, nazywanym „Symbolem Apostolskim”, mówimy: „Wierzę w świętych obcowanie”. To sformułowanie nie dla wszystkich jest jasne. Nie wszyscy wiedzą, że mówi ono o komunii (wspólnocie) świętych. Nie wszystko jest jasne, ponieważ to drugie określenie ma dwa znaczenia. Dotyczy zarówno „komunii w rzeczach świętych”, czyli w dobrach duchowych (m. in. wierze, sakramentach, charyzmatach, a przede wszystkim w miłości) oraz „komunii między osobami świętymi”. Sobór Watykański II mówi o istnieniu trzech „stanów” w Kościele: „Dopóki Pan nie przyjdzie w majestacie swoim, a wraz z Nim wszyscy aniołowie (por. Mt 25, 31), dopóki po zniszczeniu śmierci wszystko nie zostanie Mu poddane (por. 1 Kor 15, 26-27), jedni spośród Jego uczniów pielgrzymują na ziemi, inni, dokonawszy żywota, poddają się oczyszczeniu, jeszcze inni zażywają chwały, widząc «wyraźnie samego Boga troistego i jedynego, jako jest»” (KK 49). Ten sam soborowy dokument zapewnia, że łączność żyjących z tymi, którzy „zasnęli w pokoju Chrystusowym”, nie tylko nie ustaje, ale zgodnie z wiarą Kościoła umacnia się jeszcze dzięki udzielaniu sobie dóbr duchowych. Święci nieustannie wstawiają się za nami u Ojca w Niebie. Ich modlitwa wspiera naszą modlitwę. Nasza komunia (wspólnota) ze świętymi nie ogranicza się jednak tylko do korzystania z ich wstawiennictwa. Św. Polikarp powiedział: „Składamy hołd (Chrystusowi) w naszej adoracji, gdyż jest Synem Bożym, męczenników zaś kochamy jako uczniów i naśladowców Pana, a to jest rzeczą słuszną, gdyż w niezrównanym stopniu oddali się oni na służbę swojemu Królowi i Mistrzowi. Obyśmy również i my mogli stać się ich towarzyszami i współuczniami”.

Wspólnota łączy nas nie tylko ze świętymi, przebywającymi w niebie, ale także ze wszystkimi zmarłymi. Dlatego czcimy ich pamięć i modlimy się za nich. Katechizm przypomina, że nasza modlitwa za zmarłych nie tylko może im pomóc, ale sprawia również, że ich wstawiennictwo za nami staje się skuteczne (por. KKK 958).

images