Wielki Post

środa

Wielki Post to dla chrześcijan czas szczególny. Ma on przygotować wiernych na przeżycie największej tajemnicy wiary – Zmartwychwstania Pańskiego. Okres ten duży nacisk kładzie na modlitwę, post i jałmużnę, które to czynności mają przypomnieć chrześcijaninowi o konieczności doskonalenia siebie: modlitwa przybiera w tym czasie różnorakie, specyficzne formy, np.: Drogi Krzyżowej, Gorzkich Żali, czy rekolekcji; post ma za zadanie przenieść uwagę człowieka ze spraw materialnych na te duchowe oraz nauczyć go samodyscypliny; jałmużna natomiast przypomina konieczność troski o bliźniego i potrzebę dzielenia się posiadanymi dobrami.

wielki-post

Ile tak naprawdę trwa Wielki Post?
To pytanie właściwie zadawane jest co roku. Gdy policzy się bowiem dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty, to – jakkolwiek by patrzeć – zawsze wychodzi 46. A przecież Wielki Post ma nawiązywać do postu Jezusa, którego Duch wyprowadził na pustynię, gdzie przebywał czterdzieści dni, kuszony przez szatana i był ze zwierzętami, aniołowie zaś Mu służyli (Mk 1,12-13; por. Mt 4,1-11; Łk 4,1-13). Co więcej, czterdziestodniowe przebywanie Jezusa na pustyni – zgodnie z przekazem Ewangelii – miało miejsce tuż po Jego chrzcie w Jordanie (por. Mt 3,13-17; Mk 1,9-11; Łk 3,21-22). Stąd po kilku tygodniach, licząc od święta Chrztu Pańskiego zamykającego Okres Bożego Narodzenia, rozpoczyna się Wielki Post.
Jak zatem „uratować” liczbę 40? Obecnie najczęściej przyjęta jest interpretacja, według której niedziele Wielkiego Postu nie należą bezpośrednio do tego okresu liturgicznego ze względu na to, że każda niedziela jest zawsze wspomnieniem Zmartwychwstania Chrystusa. Wówczas od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie jest 40 dni.
Istnieje również interpretacja „mniejszościowa”, według której Wielki Post rozpoczyna się w Środę Popielcową, ale kończy się w Niedzielę Palmową. W ten sposób dni od Wielkiego Poniedziałku do Wielkiej Soboty stanowią niejako oddzielny okres liturgiczny, którym jest Wielki Tydzień.
Warto też dodać, że sam post przed Wielkanocą był ściśle związany ze starożytnym czterdziestogodzinnym postem kandydatów do chrztu, który podejmowali również ochrzczeni w intencji neofitów. Ta starożytna praktyka przypomina nam, że istota tego postu nie dotyczy dosłownie 40 dni, ale tego, aby ofiarować czas postu i pokuty za siebie i za innych. Zwłaszcza za tych, którzy tego najbardziej potrzebują.

„Kliknij” obraz, by powiększyć