1. W tym tygodniu w liturgii obchodzimy: w poniedziałek – przeniesiona z niedzieli – Uroczystość świętego Stanisława, biskupa i męczennika, patrona Polski. Jest to także patron ks. bpa Stanisława Jamrozka. Pamiętajmy więc o nim w naszych modlitwach; w sobotę Święto świętego Macieja, apostoła.
2. W roku 1917 każdego 13-tego dnia miesiąca – od maja do października – trójka dzieci była świadkami objawień Matki Bożej w Fatimie. Dlatego też – począwszy od piątku do października, każdego 13-tego dnia miesiąca – w naszej świątyni będą odprawiane nabożeństwa fatimskie. O godzinie 18.00 będzie więc Msza święta, a po niej różaniec fatimski, w ten piątek w połączeniu z nabożeństwem majowym.
3. W przyszłą niedzielę wypada Uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Przypominam, że przed tą uroczystością, w połączeniu z nabożeństwem majowym, trwa nowenna, podczas której w sposób szczególny modlimy się za tych, którzy dzisiaj w naszej archidiecezji przyjmują święcenia diakonatu oraz za tych, którzy w przyszłą sobotę przyjmą święcenia kapłańskie.
4. Za tydzień na Mszy świętej o godzinie 10. 30 dzieci będą obchodzić pierwszą rocznicę swojej I Komunii świętej. Spowiedź święta dla dzieci i ich rodzin będzie w sobotę od godziny 17.00 do 18.00.
5. Przyszła niedziela jest trzecią miesiąca, dlatego podczas Mszy świętych odbędzie się specjalna składka na tacę na rzecz dalszych prac przy naszej świątyni. Przy okazji pragnę poinformować, że w trzecią niedzielę kwietnia zebraliśmy 3 900 złotych, za co bardzo serdecznie dziękuję. Bóg zapłać.
6. Bardzo serdecznie dziękuję tym osobom, które w minionym tygodniu sprzątały kościół i złożyły ofiarę. Wdzięczny jestem także rodzicom dzieci pierwszokomunijnych, którzy również sprzątali kościół i złożyli ofiarę na dar ołtarza, którym jest naczynie liturgiczne nazywane: lavabo. Natomiast w sobotę na godzinę 09.00 do sprzątania świątyni zapraszam rodziców dzieci, które obchodzą pierwszą rocznicę I Komunii świętej.
7. Na stolikach pod chórem wyłożone są obrazki Jezusa Miłosiernego z tekstem Koronki do Miłosierdzia Bożego. Można je sobie zabrać.
8. Na koniec przypominam, że na stolikach pod chórem wyłożone są (do przyszłej niedzieli włącznie) listy wspierające Inicjatywę Ustawodawczą „Stop aborcji”. Jeszcze raz zachęcam do włączenia się do akcji ochraniającej życie ludzkie w jego początkowej fazie rozwoju.

Dnia 1 kwietnia 1656 roku, w sobotę przed Niedzielą Palmową, nuncjusz apostolski Piotr Vidoni sprawował Mszę Świętą przed obrazem Matki Bożej Łaskawej we lwowskiej katedrze. Podczas niej po przyjęciu Komunii Świętej król Polski Jan Kazimierz odczytał słowa uroczystego ślubowania, na mocy którego dokonał elekcji Najświętszej Maryi Panny na Królową Korony Polskiej: „Wielka Boga-Człowieka Matko, Przeczysta Panno! Ja, Jan Kazimierz, z łaski Twego Syna, Króla królów, a Pana swojego i z Twojej łaski król, u stóp Twoich najświętszych, padając na kolana, obieram Cię dzisiaj za Patronkę, moją i moich państw Królową, i polecam Twojej szczególnej opiece i obronie siebie samego i moje Królestwo Polski z księstwami: litewskim, ruskim, pruskim, mazowieckim, żmudzkim, inflanckim i czernichowskim, jako też wojska obydwu narodów i wszystek mój lud. Wzywam pokornie w tym opłakanym i zamieszanym Królestwa mego stanie Twego miłosierdzia i pomocy przeciw nieprzyjaciołom rzymskiego Kościoła. A ponieważ największymi Twymi dobrodziejstwami zobowiązany czuję w sobie gorące pragnienie służenia Ci gorliwie z narodem, przyrzekam więc moim oraz imieniem rządów i ludu Tobie i Twemu Synowi Panu naszemu Jezusowi Chrystusowi, że cześć Twoją wszędzie po krajach mego królestwa szerzyć będą. Przyrzekam wreszcie i ślubuję wyjednać u Stolicy Apostolskiej, skoro tylko za przemożnym Twoim pośrednictwem i wielkiego Syna Twego miłosierdziem zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie nad Szwedami odniosę, aby dzień ten corocznie dla Ciebie i Syna Twego w podzięce za łaski wiecznymi czasy obchodzono i święcono. Dołożę z biskupami królestwa starania, aby moje obietnice przez ludy moje były wypełnione. Ponieważ zaś z wielką boleścią mego serca widzę, że wszystkie klęski, jakie w ostatnich siedmiu latach na kraje królestwa spadły, jak to: zaraza, wojny i inne nieszczęścia zostały zesłane przez Najwyższego Sędziego jako chłosta za jęki i uciemiężenie chłopów, przyrzekam i ślubuję, że po odzyskaniu pokoju ze swymi stanami użyję wszelkich środków, aby lud mego królestwa od wszelkich niesprawiedliwych ciężarów i uciśnienia był uwolniony. Spraw to, Najmiłościwsza Królowo i Pani, abym do wykonania moich przedsięwzięć, do których żeś mię natchnęła, łaskę Twego Syna otrzymał”.






