27 Niedziela Zwykła Rok „A”

1. W tym tygodniu w liturgii będziemy obchodzić: w piątek wspomnienie błogosławionego Honorata Koźmińskiego, kapłana; w sobotę – świętej Małgorzaty Marii Alacoque, dziewicy.

2. W tym tygodniu odbędą się spotkania przygotowujące do przyjęcia sakramentu bierzmowania. Dlatego najpierw na nabożeństwa, a po nich na spotkania formacyjne na zapleczu kościoła zapraszam: we wtorek uczniów klas VI, w czwartek – VII i VIII.

3. W piątek – 13. października – ostatnie w tym roku Nabożeństwo Fatimskie. Rozpocznie się ono o godzinie 17.30 modlitwą różańcową z procesją wokół kościoła, a po nim będzie Msza święta. Serdecznie więc wszystkich zapraszam.

4. Przyszła niedziela jest trzecią miesiąca, dlatego podczas Mszy świętych odbędzie się specjalna składka na tacę, na budowę organów piszczałkowych w naszej świątyni. Przy okazji pragnę poinformować, że od trzeciej niedzieli września zebraliśmy 6 500 złotych (w tym są wpłaty indywidualne), za co bardzo serdecznie dziękuję. Bóg zapłać! Dodam, że kolejny etap prac rozpocznie się jutro i potrwa do piątku.

5. Bardzo serdecznie dziękuję tym osobom, które w ubiegłym tygodniu sprzątały kościół i złożyły ofiarę. Natomiast w sobotę na godzinę 09.00 do sprzątania świątyni zapraszam osoby zamieszkałe w domach na ulicy Przyjaznej, numery od 27 do 90.

6. W przyszłą niedzielę – jak usłyszeliśmy w odczytanym Liście – obchodzić będziemy XXIII Dzień Papieski pod hasłem: „Cywilizacja życia”. Z tej okazji po Mszach świętych odbędzie się zbiórka do puszek na rzecz Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Skoro zaś jesteśmy przy tej osobie – Jana Pawła II – chciałbym teraz przytoczyć Jego słowa wypowiedziane w Krakowie 10. czerwca 1979 roku:  
Proszę was, abyście całe to duchowe dziedzictwo, któremu na imię „Polska”, raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością – taką, jaką zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie świętym,
– abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się, i nie zniechęcili,
– abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy.
Proszę was:
– abyście mieli ufność nawet wbrew każdej swojej słabości,
– abyście szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u którego tyle pokoleń ojców naszych i matek ją znajdowało,
– abyście od Niego nigdy nie odstąpili,
– abyście nigdy nie utracili tej wolności ducha, do której On wyzwala człowieka,
– abyście nigdy, nie wzgardzili tą Miłością, która jest największa, która się wyraziła przez Krzyż, a bez której życie ludzkie nie ma ani korzenia, ani sensu.
Proszę was o to przez pamięć i przez potężne wstawiennictwo Bogarodzicy z Jasnej Góry i wszystkich Jej sanktuariów na ziemi polskiej, przez pamięć św. Wojciecha, który zginął dla Chrystusa nad Bałtykiem, przez pamięć św. Stanisława, który legł pod mieczem królewskim na Skałce. Proszę was o to. Amen.
Dlaczego te słowa cytuję? Za tydzień wybory parlamentarne w naszej Ojczyźnie. Jeszcze kilka myśli papieża Jana Pawła II umieściłem na naszej parafialnej stronie internetowej. Nie agituję, ale ze swojej strony proszę, przeczytajcie, przemyślcie i kierujcie się swoją życiową, a przez to i Bożą mądrością, oddając swój głos.

Jan Paweł II o Polsce
Proszę was, abyście całe to duchowe dziedzictwo, któremu na imię „Polska”, raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością – taką, jaką zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie świętym,
– abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się, i nie zniechęcili,
– abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy.
Proszę was:
– abyście mieli ufność nawet wbrew każdej swojej słabości,
– abyście szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u którego tyle pokoleń ojców naszych i matek ją znajdowało,
– abyście od Niego nigdy nie odstąpili,
– abyście nigdy nie utracili tej wolności ducha, do której On wyzwala człowieka,
– abyście nigdy, nie wzgardzili tą Miłością, która jest największa, która się wyraziła przez Krzyż, a bez której życie ludzkie nie ma ani korzenia, ani sensu.
Proszę was o to przez pamięć i przez potężne wstawiennictwo Bogarodzicy z Jasnej Góry i wszystkich Jej sanktuariów na ziemi polskiej, przez pamięć św. Wojciecha, który zginął dla Chrystusa nad Bałtykiem, przez pamięć św. Stanisława, który legł pod mieczem królewskim na Skałce. Proszę was o to. Amen. (Kraków, 10 czerwca 1979 r.)
CZŁOWIEK SUMIENIA
Polska wola dzisiaj nade wszystko o ludzi sumienia!
Być człowiekiem sumienia, to znaczy przede wszystkim w każdej sytuacji swojego sumienia słuchać i jego głosu w sobie nie zagłuszać, choć jest on nieraz trudny i wymagający; to znaczy angażować się w dobro i pomnażać je w sobie i wokół siebie, a także nie godzić się nigdy na zło, w myśl słów św. Pawła: „Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj!” (Rz 12, 21).
Być człowiekiem sumienia to znaczy wymagać od siebie, podnosić się z własnych upadków, ciągle na nowo się nawracać. Być człowiekiem sumienia, to znaczy angażować się w budowanie królestwa Bożego: królestwa prawdy i życia, sprawiedliwości, miłości i pokoju, w naszych rodzinach, w społecznościach, w których żyjemy, i w całej Ojczyźnie; to znaczy także podejmować odważnie odpowiedzialność za sprawy publiczne: troszczyć się o dobro wspólne i nie zamykać oczu na biedy i potrzeby bliźnich, w duchu ewangelicznej solidarności: „Jeden drugiego brzemiona noście” (Ga 6, 2).
Bracia i siostry, Czas próby polskich sumień trwa! Musicie być mocni w wierze! Dzisiaj, kiedy zmagacie się o przyszły kształt życia społecznego i państwowego, pamiętajcie, iż zależy on przede wszystkim od tego, jaki będzie człowiek – jakie będzie jego sumienie. (Skoczów, 22 maja 1995 r.)
NASZE WESTERPLATTE
Każdy z Was, młodzi Przyjaciele, znajduje też w życiu jakieś swoje Westerplatte, jakiś wymiar zadań, które trzeba podjąć i wypełnić, jakąś słuszną sprawę, o którą nie można nie walczyć, jakiś obowiązek, powinność, od której nie można się uchylić, nie można zdezerterować. Wreszcie, jakiś porządek prawd i wartości, które trzeba utrzymać i obronić, tak jak to Westerplatte. Utrzymać i obronić, w sobie i wokół siebie, obronić dla siebie i dla innych.
Biskup Kozal, męczennik z Dachau, powiedział: „Od przegranej orężnej… bardziej przeraża upadek ducha u ludzi. Wątpiący staje się mimo woli sojusznikiem wroga”. (Westerplatte, 12 czerwca 1987 r.)
WSPÓŁPRACA Z BOGIEM
Nie dajcie się zwodzić wizji szybkiego zysku kosztem innych. Strzeżcie się wszelkich pokus wyzysku. W przeciwnym razie każde dzielenie Eucharystycznego Chleba stanie się dla was wyrzutem i oskarżeniem. Tych zaś, którzy podejmują jakikolwiek rodzaj pracy, zachęcam: spełniajcie ją odpowiedzialnie i solidnie. Podejmujcie obowiązki z duchu współpracy z Bogiem w dziele stwarzania świata. (Legnica, 2 czerwca 1997 r.)
SZUKANIE PRAWDY
Wolność publicznego wyrażania swoich poglądów jest wielkim dobrem społecznym, ale nie zapewnia ona wolności słowa. Niewiele daje wolność mówienia, jeśli słowo wypowiadane nie jest wolne. Jeśli jest spętane egocentryzmem, kłamstwem, podstępem, może nawet nienawiścią lub pogardą dla innych – dla tych na przykład, którzy różnią się narodowością, religią albo poglądami. Niewielki więc będzie pożytek z mówienia i pisania, jeśli słowo będzie używane nie po to, aby szukać prawdy, wyrażać prawdę i dzielić się nią, ale tylko po to, by zwyciężać w dyskusji i bronić swoje – może właśnie błędne – stanowisko.
Słowa mogą czasem wyrażać prawdę w sposób dla niej samej poniżający. Może się zdarzyć, ze człowiek mówi jakąś prawdę po to, żeby uzasadnić kłamstwo. Wielki zamęt wprowadza człowiek w nasz ludzki świat, jeśli prawdę próbuje oddać na służbę kłamstwa. Wielu ludziom trudniej wtedy rozpoznać, że ten świat jest Boży. Prawda zostaje poniżona także wówczas, gdy ni,e ma miłości do niej samej i do człowieka. (Olsztyn, 6 czerwca 1991 r.)
TO JEST MOJA MATKA, TA OJCZYZNA
„Oto matka moja i moi bracia”. Może dlatego mówię tak, jak mówię, ponieważ to jest moja matka, ta ziemia! To jest moja matka, ta Ojczyzna! To są moi bracia i siostry! I zrozumcie, wy wszyscy, którzy lekkomyślnie podchodzicie do tych spraw, zrozumcie, że te sprawy nie mogą mnie nie obchodzić, nie mogą mnie nie boleć! Was też powinny boleć! Łatwo jest zniszczyć, trudniej odbudować. Zbyt długo niszczono! Trzeba intensywnie odbudowywać! Nie można dalej lekkomyślnie niszczyć! (Kielce, lotnisko w Masłowie, 3 czerwca 1991 r.)
WŁADZA POLITYCZNA SŁUŻBĄ
Pamięć o moralnych przesłaniach „Solidarności”, a także o naszych, jakże często tragicznych doświadczeniach historycznych, winna dziś oddziaływać w większym stopniu na jakość polskiego życia zbiorowego, na styl uprawiania polityki czy jakiejkolwiek działalności publicznej, zwłaszcza takiej, która jest sprawowana na mocy społecznego wyboru i zaufania.
Służba narodowi musi być zawsze ukierunkowana na dobro wspólne, które zabezpiecza dobro każdego obywatela. Sobór Watykański II wypowiada się na ten temat bardzo jasno: „Wspólnota polityczna istnieje (…) dla dobra wspólnego, w którym znajduje ona pełne uzasadnienie i sens i z którego bierze swoje pierwotne i sobie właściwe prawo. Dobro zaś wspólne obejmuje sumę tych warunków życia społecznego, dzięki którym jednostki, rodziny i zrzeszenia mogą pełniej i łatwiej osiągnąć swoją własną doskonałość. (…) Porządek zatem społeczny i jego rozwój winien być nastawiony nieustannie na dobro osób, ponieważ od ich porządku winien być uzależniony porządek rzeczy, a nie na odwrót. (…) Porządek ów stale trzeba rozwijać, opierać na prawdzie, budować w sprawiedliwości, ożywiać miłością; w wolności zaś powinno się odnajdywać coraz pełniej ludzką równowagę” – to są cytaty z Gaudium et spes, konstytucji Vaticanum II (n. 74. 26).
W polskiej tradycji nie brakuje wzorców życia poświęconego całkowicie dobru wspólnemu naszego narodu. Te przykłady odwagi i pokory, wierności ideałom i poświęcenia wyzwalały najpiękniejsze uczucia i postawy u wielu Polaków, którzy bezinteresownie i z poświęceniem ratowali Ojczyznę, gdy była ona poddawana najcięższym próbom.
Jest oczywiste, że troska o dobro wspólne winna być realizowana przez wszystkich obywateli i winna się przejawiać we wszystkich sektorach życia społecznego. W szczególny jednak sposób ta troska o dobro wspólne jest wymagana w dziedzinie polityki. Mam tu na myśli tych, którzy oddają się całkowicie działalności politycznej, jak i poszczególnych obywateli. Wykonywanie władzy politycznej, czy to we wspólnocie, czy to w instytucjach reprezentujących państwo, powinno być ofiarną służbą człowiekowi i społeczeństwu, nie zaś szukaniem własnych czy grupowych korzyści z pominięciem dobra wspólnego całego narodu. (Przemówienie w polskim parlamencie 11 czerwca 1999 r.)
Tekst pochodzi z „Tygodnika Idziemy” – 20. czerwca 2010 r.

Vademecum wyborcze katolika – dokument Rady ds. Społecznych KEP
Kliknij w link

26 Niedziela Zwykła Rok „A”

1. Przypominam, że dzisiaj o godzinie 15.20 będzie zmiana tajemnic różańcowych, po niej nabożeństwo październikowe i następnie Msza święta.

2. W tym tygodniu w liturgii będziemy obchodzić: w poniedziałek wspomnienie Świętych Aniołów Stróżów; w środę – świętego Franciszka z Asyżu; w czwartek – świętej Faustyny Kowalskiej, dziewicy; w sobotę – NMP Różańcowej. Można powiedzieć, że jest to święto patronalne wszystkich Sióstr i Braci Różańcowych. Dlatego wszystkie Róże Żywego Różańca w sposób szczególny w tym dniu zapraszam na nabożeństwo październikowe, podczas którego będziemy się z Wami i za Was modlić. Przy tej okazji ponawiam prośbę, by nie odmawiać Zelatorkom i Zelatorom zaproszenia się do grona Róż Żywego Różańca. Naprawdę warto modlić się w ramach Róż na Różańcu, wszak odmówienie jednego dziesiątka dziennie nie wymaga wysiłku, ani dużego nakładu czasu, a korzyści są wielkie, bo przez Różaniec można wymodlić wiele – dla siebie i dla innych. W sobotę też na nabożeństwa o godzinie 17.30 zapraszam dzieci pierwszokomunijne wraz z rodzicami – na Mszy świętej dzieci otrzymają różańce.

3. Przypominam, że nabożeństwa październikowe w dni powszednie odprawiane są o godzinie 17.30, a w niedziele o 15.30. Serdecznie zapraszam.

4. W tym tygodniu wypada pierwszy czwartek i piątek oraz pierwsza sobota miesiąca. W związku z tym w czwartek Msza święta będzie wyjątkowo o godzinie 17.30, po niej wystawienie Najświętszego Sakramentu i modlitwa różańcowa, którą proszę, by poprowadziła róża pana Grzegorza Pietryny. Po różańcu rozpocznie się prywatna adoracja Najświętszego Sakramentu w ciszy i zakończy Litanią do Krwi Pana Jezusa o godzinie 19.00 – w intencji nowych powołań kapłańskich i zakonnych, także z naszej parafii. Natomiast w piątek o godzinie 07.00 będzie dodatkowa Msza święta, po której odwiedzimy chorych według porządku z pierwszego piątku września. Gdyby byli inni chorzy – potrzebujący odwiedzin – proszę o ich zgłoszenie. W sobotę – w połączeniu z nabożeństwem październikowym – nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Karteczki z intencjami modlitewnymi proszę składać przed nabożeństwem pod chórem. Okazja do spowiedzi codziennie pół godziny przed nabożeństwami.

5. W czwartek – 28. września – zakończył się 5 etap prac, związanych z budową organów piszczałkowych. Tym razem została zamontowana część najdłuższych piszczałek oraz dokonano lokowania piszczałek offsetowych. Wszelkie szczegóły i fotorelację umieściłem na naszej parafialnej stronie internetowej.

6. W sobotę na godzinę 09.00 do sprzątania świątyni zapraszam osoby zamieszkałe w domach na ulicy Przyjaznej, numery od 1 do 26.

7. Pan Jerzy Bałanda na niektórych miejscach naszego cmentarza, co do których są wątpliwości odnośnie prawa do miejsca grzebalnego (grobu) umieścił tabliczki. Do końca roku prosi, by do niego zgłaszali się dysponenci grobów, krewni i powinowaci. W przypadku braku takowych, miejsca pochówków nieuprawianych, stanowiących zagrożenie budowlane zostaną zlikwidowane i użyte do ponownego pochówku.

8. Przypominam, że od jutra (02. października) – rozpocznie się peregrynacja obrazu NSPJ oraz relikwii błogosławionej Rodziny Ulmów w domach naszej Parafii. Będą one mogły przebywać w danym domu jeden dzień. Będzie się je zabierało z kościoła i odnosiło do kościoła. Każdy, kto będzie chciał gościć Obraz i Relikwie u siebie w domu, proszę by zgłaszał się do mnie osobiście lub telefonicznie. Jak do tej pory zgłoszonych zostało 28 domów. Wszelkie szczegóły powiem przy zgłaszaniu.

Budowa organów – Etap 5

W czwartek – 28. września – zakończył się 5 etap prac, związanych z budową organów piszczałkowych. Tym razem została zamontowana część najdłuższych piszczałek oraz dokonano lokowania piszczałek offsetowych.

Ks. Janusz Trojnar – proboszcz
Fotorelacja w: Budowa organów – Etap 5

Relikwie Bł. Rodziny Ulmów

W poniedziałek – 25. września 2023 r. – na stałe dla naszej parafii zostały przekazane relikwie Błogosławionej Rodziny Ulmów. Ich uroczystego wprowadzenia do naszej świątyni dokona ks. dr Roman Chowaniec – proboszcz w Markowej. Uczyni to na rozpoczęcie rekolekcji w środę – 27. 09. 2023 r. – o godzinie 18.00

Fotorelacja: Wprowadzenie Relikwii Bł. Rodziny Ulmów
Ks. Janusz Trojnar – proboszcz